سازمان های که در ترکیه در ارتباط به پناهجویان کار می کنند

1721

کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد

Birleşmiş Milletler Mülteciler Yüksek Komiserliği (BMMYK-UNHCR)

این ارگان در ترکیه برای پناهجویان که از کشورهای خارج از اتحادیه اروپا آمده باشند، بررسی پرونده آنها را برعهده گرفته و اگر به حیث پناهنده پذیرفته شوند، فعالیت های نقل مکان آنها را به یک کشور امن سومی را بردوش می گیرد. از اینکه پناهجویان سوری در ترکیه، از طرف دولت ترکیه وضعیت متفاوتی دارند، برای آنها وظیفه این خاصی ندارند.

آدرس: Tiflis Cad. 552. Sok. No:3 Sancak Mah. 06550 Ankara

تلفن: 0312 409 70 00

فکس: 0312 441 21 73

وب سایت: http://www.unhcr.org.tr

انجمن همبستگی با پناهجویان و مهاجران (Sığınmacı ve Göçmenlerle Dayanışma Derneği –SGDD)

انجمن همبستگی با پناهجویان و مهاجران از سال 1995 بدینسو فعالیت های برای حل مشکل پناهجویان و مهاجران انجام می دهد. این موسسه با مرکزیت آنکارا، در تعداد از شهرهای دیگر نیز دفاتر خدماتی برای حمایت از پناهجویان دارد.

وب سایت: http://www.sgdd.org.tr

ایمیل: sgdd@sgdd.org.tr

تلفن: +90 312 427 55 83

آدرس: Aşağı Dikmen Mah. Galip Erdem Cad. No:42 Çankaya ANKARA

بنیاد توسعه منابع انسانی (İnsan Kaynağını Geliştirme Vakfı -İKGV)

بنیاد توسعه منابع انسانی، یک موسسه غیرانتفاعی است که در 1988 تأسیس شده است. این بنیاد بیشتر فعالیت های خود را برای افراد با اولویت های بحرانی، کودکان و زنها انجام می دهد. و در رابطه به پناهجویان و پناهندگان از سالهای دور فعالیت های زیادی  انجام داده است. این بنیاد در شهرهای آنکارا، آغری، بیله جیک، اسکی شهیر، کتاهیا و شهر وان نیز دفترهای حمایتی دارد.

آدرس: Yeniçarşı Caddesi No:34 Galatasaray/İstanbul

تلفن: 0212 293 16 05    فکس: 0 212 293 10 09

وب سایت: www.ikgv.org

ایمیل: ikgv@ikgv.org

سازمان عفو بین الملل – شعبه ترکیه ( Uluslararası Af Örgütü Türkiye Şubesi – UAÖ)

این سازمان بین المللی که در سال 1961 توسط یک وکیل انگلیسی بنام “پیتیر بینیسون” تأسیس شده است، فعالیت های گسترده جهانی دارد و امروز یکی از بزرگترین سازمان های حقوق بشری دنیاست. این سازمان برای تحقق حقوق بشر، مطابق اعلامیه جهانی حقوق بشر و دیگر استانداردهای جهانی تلاش می کند. این سازمان برای حفاظت از حقوق پناهندگان نیز با حساسیت در زمینه به فعالیت خویش ادامه می دهد.

آدرس: Müeyyitzade Mh. Galipdede Cd. No. 149 Kat: 1, D: 4 Beyoğlu / İstanbul

تلفن: 0212 293 63 21     فکس: 0212 293 63 25

وب سایت: www.amnesty.org.tr

ایمیل اختصاصی در بخش فعالیت های پناهندگی: volkan.gorendag@amnesty.org.tr

تلفن بخش فعالیت های پناهندگی: 03124188340

مرکز تحقیقاتی پناهندگی و مهاجرت (İltica ve Göç Araştırmaları Merkezi -İGAM )

موسسه تحقیقاتی پناهندگی و مهاجرت، برای تشویق تحقیقات بیشتر در مورد پناهندگی و مهاجرت، حمایت از مطالعات علمی و انجام تحقیقات در زمینه فعالیت دارد.

آدرس: Şairler Sok. 7-2 Gop , Ankara, Türkiye

تلفن: +90 312 440 23 55

فکس: +90 312 441 73 87

وب سایت: http://www.igamder.org/

 

موسسه ” مرکز حقوق پناهندگان” (Mülteci Hakları Merkezi – HYD )

موسسه ” مرکز حقوق پناهندگان” یک موسسه مستقل حقوق بشری با مرکزیت استانبول، برای افراد که بخاطر ضلم و جنگ از کشورهای شان آوارده شده اند و به  ترکیه پناه گزیده اند و یا پناه خواهند جست، خدمات رایگان حقوقی و مشورتی در اختیار آنها گذاشته است.

اگر در هر قسمت ترکیه زندگی می کنید، ما به تمامی مشکلات که در ترکیه با آن روبرو می شوید، و یا با مشکلات که در روند بررسی پرونده پناهندگی خود دارید، بصورت رایگان مشاوره های رایگان حقوقی وحمایتی خود را به شما ارائه می کنیم. برای تماس با ما هر روز رسمی کاری از ساعت 10 قبل از ظهر تا 5 بعد از ظهر به مرکز ما آمده می توانید و یا بوسیله شما ره های ارتباطی با ما تماس برقرار کرده می توانید:

آدرس:    Refik Saydam Cad. No: 39 Dilber Apt. No: 11 Şişhane, Beyoğlu, İstanbul

تلفن: 0212 292 48 30 و یا 0212 292 48 33

ایمیل: info@mhd.org.tr

انجمن همبستگی با پناهندگان (Mültecilerle Dayanışma Derneği)

انجمن همبستگی با پناهندگان، یک سازمان همبستگی انسانی است که بدون در نظر گرفتن زبان، مذهب، نژاد، جنسیت، گرایش های جنسی، اختلاف های سیاسی و یا دلایل دیگر برای پناهجویان، پناهندگان و مهاجران که در ترکیه زندگی می کنند، فعالیت می کند.

آدرس: 871 Sokak No: 19 PK 96 Kızlarağası Hanı Hisarönü – Konak / İZMİR

تلفن: (+90) 232 4835421

وب سایت: www.multeci.org.tr

ایمیل: bilgi@multeci.org.tr

کمیسیون بین المللی مهاجرت کاتولیک (Uluslararası Katolik Muhacerat Komisyonu -ICMC)

کمیسیون بین المللی مهاجرت کاتولیک در سال 1951 ایجاد شده است، یک ارگان است که از طرف کلیسای کاتولیک به منظور کمک به پناهندگان، مهاجران و آواره گان تأسیس شده است. این موسسه با ایالات متحده آمریکا و کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد به شکل هماهنگ و سازگار فعالیت دارد. فعالیت این موسسه در ترکیه بیشتر برای پناهندگان است که قبولی پناهندگی شان را بدست آورده و اند و قرار است در آینده نزدیک به ایالات متحد آمریکا منتقل شود، اجرا می شود.

آدرس: Boyacık Sokak No:34 Nişantaşı/İstanbul

تلفن: 0212 219 20 55

وب سایت: www.icmc.net

 

شبکه همبستگی مهاجر (Göçmen Dayanışma Ağı)

شبکه همبستگی مهاجر، مسائل مربوط به مشکلات مهاجران، برجسته سازی و بروز سازی این مشکلات و یک شبکه راهنمایی و مشورتی را ایجاد کرده است. شبکه همبستگی مهاجر، برای دفاع ازحق  زندگی بدون قید و شرط دفاع کرده و فراتر از مرزهای سیاسی که دولت های ایجاد کرده مبارزه می کند.

وب سایت: http://gocmendayanisma.org

ارتباط: gocmendayanisma.06@gmail.com

 

انجمن ارتباطی و راهنمایی مردم ( Halklararası Dayanışma Köprüsü Derneği)

موسسه ما بیشتر از آنکه یک موسسه جامعه مدنی باشد، بیشتر شبیه یک موسسه مشورتی فعالیت دارد. ما از سیاست نیز خود بیرون نگه نمیداریم زیرا، نمی توانیم سیاست را از زندگی جدا بسازیم و آنرا همیشه موازی با زندگی فرض می کنیم.

ترکیه اخیرا به یک موج بزرگی از مهاجرت روبرو شده و ازمیر نیز به یک مرکز بزرگ مهاجرتی تبدیل شده است، به این اساس ما فعالیت های خود را درین زمینه آغاز کرده ایم. و از آغاز فعالیت کاری ما تا هنوز، به  پناهجویان پشت نکرده ایم و به اندازه توان درین زمینه کار کرده ایم.

ما به حمایت های ترجمانی خود به زبان های عربی، فارسی، کردی به شکل داوطلبانه، برای پناهجویان که در ازمیر فعالیت دارند، فعالیت های حمایتی انجام می دهیم.

وب سایت: http://www.halklarinkoprusu.org

تلفن: +90 232 421 22 80

ایمیل: halklarinkoprusu@gmail.com

فیس بوک: https://www.facebook.com/halklarinkoprusu

آدرس: 1439 Sokak No: 9 Daire: 2 Alsancak/Konak İZMİR, Turkey

 

موسسه مرکز آموزش و پرورش جامعه (Small projects İstanbul – Toplumsal Eğitim Merkezi)

این موسسه بیشتر برای حمایت از آموزش های مهاجران سوری در ترکیه و دیگر نقاط، و فرصت ساختن یک آینده بهتر برای آنها یک موسسه رسمی با مرکزیت استانبول می باشد.

وب سایت: http://www.smallprojectsistanbul.org

ایمیل: info@smallprojectsistanbul.org

فیس بوک: https://www.facebook.com/smallprojectsistanbul

آدرس: Mevlanakapı Mahalesi, Karabaş Çeşmesi Sokak No. 2 / A, Fatih, İstanbul, Turkey

موسسه حمایت های زندگی (Hayata Destek Derneği)

این موسسه با چهار مرکز اصلی در شهرهای حاتای، شانلی اورفا، دیاربکر  -باتمان و استانبول، فعالیت های حفاظتی، کمک های غذایی و کمک های نقدی را برای پناهندگان ادامه می دهد.

وب سایت: http://www.supporttolife.org/tr

ایمیل: info@hayatadestek.org

تلفن: +90 216 336 2262

آدرس:  Katip Salih Sokak, No. 48/1 Koşuyolu Mahallesi 34718 Kadıköy İstanbul

انجمن هنر در همه جا (Her Yerde Sanat Derneği)

کودکان را از جنگ بیرون کرده می توانید ولی چیزی که جنگ در وی بوجود آورده، چگونه بیرون کرده می توانید؟ سرک و هنرهای دیگر از شیوه های است که درین راه موفقیت بهتری داشته است. آموزش، هنر و سرگرمی، کودکان و نوجوانان را درین قسمت یاری کرده برای بهسازی آنها یک روش کامیاب. برنامه های سیرک، این ویرانی ذهنی جنگ را از ذهن کودکان می زداید و به آنها خلاقیت، اعتماد به نفس، اعتماد و حس هماهنگی را افزایش می دهد.

وب سایت: http://www.heryerdesanat.org/

فیس بوک: www.fb.com/HerYerdeSanat

تویتتر: @HerYerdeSanat

ایمیل: heryerdesanatdernegi@gmail.com

تلفن: 0090 482 212 3039

آدرس: Gül Mahallesi Mimarbaşı Serkis Elyas Löle Kültür ve Sanat sokağı no:12 Mardin

انجمن مظلومان (MAZLUM-DER )

انجمن مظلومان که در سال 1991 تاسیس شده است یک سازمان حقوق بشری مستقل از دولت و احزاب سیاسی می باشد. این انجمن با مرکزیت آنکارا در شهرهای دیگر ترکیه نیز دفاتر حمایتی دارد.

آدرس دفتر مرکزی: Mithatpaşa Caddesi No: 62/4 Kızılay/ANKARA

تلفن: (0312) 435 7795

وب سایت: www.mazlumder.org.tr

ایمیل: info@mazlumder.org.tr

موسسه کاریتاس CARITAS –

این موسسه در سال 1975 بخاطر مشکلات که جنگ جهانی دوم برای نوع بشر ایجاد کرده بود در فرانسه تأسیس گذاری شد. این موسسه در ساحات عاجل، کمک های کوچک را حمایت می کند.

آدرس: Harbiyeçayırı Sok. No. 64 Elmadağ 34373 İstanbul

تلفن: 0212 234 45 64 / 0212.240 8801

فکس: 0212 233 11 93

وب سایت: www.caritas.org

ایمیل: caritas@caritas-tr.org

موسسه حقوق بشر İnsan Hakları Derneği- İHD))

این موسسه از سال 1986 بدینسو در بخش های مربوط به حقوق بشر فعالیت دارد. موسسه حقوق بشر در بخش های جلوگیری از شکنجه، توقف نقض حقوق بشر و آگاه سازی جامعه در مورد حقوق بشر، سالهاست فعالیت می کند. این موسسه در اکثر شهرهای داخل ترکیه شعبه دارد.

آدرس: Tunalı Hilmi Cad. No: 104/4 Kavaklıdere / Ankara

تلفن: 0 312 466 49 13/14

وب سایت: www.ihd.org.tr

ایمیل: ihd@ihd.org.tr

موسسه آشیانه (Yuva Derneği)

فعالیت های این موسسه تمرکز روی پناهجویان سوری می باشد که در شهرهای کرخان، حاتای، نظیپ، قونیه، مرسین و استانبول کار می کند. انجمن آشیانه، فعالیت های آموزش غیر رسمی و اجتماعی برای خودکفایی سوری ها انجام می دهد و همچنین از طریق همبستگی و گفت و گو، رابطه بین دو جامعه مهاجر و میزبان  را توسعه می دهد.

آدرس: Koşuyolu Mah. İsmail Paşa Sok. No:9 34718 Kadıköy ISTANBUL

تلفن: +90 (216) 325 0044

ایمیل: yuva@yuva.org.tr

موسسه خانه (AD.DAR)

این موسسه با فعالیت های داوطلبانه برای پناهندگان سوری و فلسطینی در استانبول، یک موسسه غیردینی و غیرسیاسی و چند فرهنگی می باشد. این موسسه با فعالیت های متعدد برای خانواده ها، کودکان و نوجوانان کار می کند.

آدرس: Hamalbaşı Cad. No.22 D.6-7 K.2 Beyolğu, Istanbul 34435, Turkey

تلفن: +(90) 212 244 2375

ایمیل: info@addarcenter.org

فیس بوک: https://www.facebook.com/adar.pls/

گروه داوطلبان ملهم (Molham Volunteering Team)

این انجمن با هماهنگی یک گروه متخصص جوانان سوری اساس گذاری شده است. این انجمن فعالیت می کند تا پناهجویان سوری در ترکیه بصورت رسمی ثبت و راجستر گردند و برعلاوه کمک های غذایی، مسکن و بعضی از خدمات بهداشتی را نیز انجام می دهد.

آدرس: Gaziantep – Gazimohtarbasa – Buhara Is Merkazi – A Block – 3 Kat – No 59

تلفن: 0090 (0)5387086262

تویتر: @molhamteam

انجمن همبستگی و همدردی مهاجر (Göçmen Yardımlaşma ve Dayanışma Derneği -ASEM)

این موسسه در سال 2012 با همکاری سه فرد مهاجر و یک ترک برای کمک به مهاجران ایجاد شده است. فعالیت های این موسسه بیشتر بر تمرکز روی مسایل بهداشتی و درمانی و نیر فعالیت های روانی می باشد.

آدرس: Katip Kasım Mh. Kınacı Mehmet Sk. Apt. No:10 Daire 1 Istanbul

وب سایت: http://www.asemistanbul.org

تلفن: 0090 (0) 212 517 00 22

ایمیل: asemistanbul@gmail.com

بنیاد خیریه سقف بنفش (Mor Çatı Vakfı)

این بنیاد برای پناهجویان و پناهندگان زن که در خانه مورد ظلم و ستم قرار گرفته اند، خدمات حقوقی، روان و مسکن ارائه می کند.

آدرس: Celebi Mah. Anadolu Sok. No:23 D:7-8 Istanbul

وب سایت: www.morcati.org.tr

ایمیل: morcati@morcati.org.tr

تلفن: 009 (0) 212 292 52 31-3

بنیاد حقوق بشر ترکیه (Türkiye İnsan Hakları Vakf ı- TİHV)

این بنیاد فعالیت های حقوق بشری برای افراد که مورد شکنجه و سوء استفاده های بد قرار گرفته اند، انجام داده و برای آنها کمک های تداوی و توانبخشی انجام می دهد. این موسسه در شهرهای استانبول، دیاربکر، ازمیر و آدانا دفتر دارد.

آدرس: Mithatpaşa Caddesi No: 49/11 6. Kat  06420 Kızılay/Ankara

تلفن: +90(0312)3106636

فکس: +90 (0 312) 310 64 63

وب سایت: http://tihv.org.tr

بنیاد هیبا (HIBA Foundation)

این بنیاد با فعالیت های متمرکز بر استانداری ریحانلی در استان حاتای در جنوب ترکیه هم مرز با سوریه برای پناهجویان سوری انجام می دهد.

آدرس: Kurtulus Mh. Osmangazi Caddesi No. 26 Reyhanlı Hatay

تلفن: +90 539 489 2055

وب سایت: www.hibafoundation.com

ایمیل: hiba.foundation@outlook.com

بنیاد شقفت (Sefkat-der)

بنیاد شفقت یک موسسه جامعه مدنی و غیرانتفاعی است که با تمرکز بر فعالیت حل مشکل به خانمان ها، فعالیت های متعددی را انجام می دهد. این موسسه در شهر قونیه نیز یک شعبه دارد.

آدرس: Firuzağa Mahallesi, Borazan Sokak, No:3 Tophane Istanbul

وب سایت: http://www.sefkatder.org

تلفن: 0 212 244 85 97 / 98

موسسه همبستگی با پناهجویان سوری (Suriyeli Mültecilerle Dayanışma Derneği)

این موسسه با فعالیت های متمرکز برای پناهجویان سوری در ازمیر در سال 2013 اساس گذاری شده است. این موسسه بیشتر برای سوریها فعالیت های مشورتی، ترجمانی و تشویق آنها به همخوانی با جامعه میزبان و کمک های دیگر انجام می دهد.

آدرس: Fevzipaşa mh. Birinci beyler 846 sk. No:51 Katipzade.hane .Kat 4/ 412 Konak, İzmir

تلفن: 0537 849 0643

موسسه همبستگی و همدردی با پناهندگان افغانستانی (Afgan Mülteciler Dayanışma ve Yardımlaşma Derneği)

انجمن همبستگی با پناهندگان افغانستانی، یک موسسه غیر انتفاعی و متمرکز بر فعالیت های فرهنگی، مشورتی و ترجمانی برای پناهجویان و پناهندگان افغان در ترکیه می باشد که در سال 2014 توسط یک گروه داوطلبان پناهنده افغان در ترکیه تأسیس شده است. فعالیت های این موسسه توسط امدادگران داوطلب افغان در شهرهای مختلف ترکیه برای پناهجویان هموطن شان انجام می گردد.

این موسسه برای حل مشکل پناهجویان و پناهندگان در ارتباط نزدیک با کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متحد و دیگر سازمان های محلی در ترکیه فعالیت می نماید. دفتر مرکزی این انجمن در شهر قیصریه می باشد و در بیشتر از 40 شهر داخل ترکیه داوطلبان امداگر با این انجمن همکاری می نماید.

وب سایت: http/www.afgrefugees.com

ایمیل: afgrefugees@gmail.com

فیس بوک 1: https://www.facebook.com/AfgRefugees/

فیس بوک 2: https://www.facebook.com/afgrefugeesolidarity/

تویتر: @AfgRefugees

انجمن تحقیقاتی و فرهنگی همجنسگراهای برای زن و مرد (KAOS-GL)

این موسسه بر فعالیت های متمرکز بر افراد همجنس گرا – زن و مرد- در داخل ترکیه فعالیت دارد و برای آزادی ارزش های اجتماعی و حقوقی افراد همجنس گرا در جامعه ترکیه و رفاه زندگی آنها، کارهای فرهنگی و مشورتی انجام می دهد.

وب سایت: http://www.kaosgldernegi.org

ایمیل: bilgi@kaosgldernegi.org

تلفن: 0 312. 230 03 58

فکس: 0 312. 230 62 77

آدرس: Tunus PTT, PK 12, Kavaklıdere-Ankara

 شما می توانید آخرین وضعیت پرونده خود را از طریق این سایت اینترنتی دنبال کنید:

  sonuclar.unhcr.org.tr   یا    results.unhcr.org.tr

محل دریافت تاریخ پرواز به مقصد آمریکا

http://www.turkey.iom.int/traveldates/usrp.aspx

محل دریافت تاریخ پرواز به مقصد کانادا

http://www.turkey.iom.int/traveldates/Canada.aspx

محل دریافت تاریخ پرواز به مقصد استرالیا

http://www.turkey.iom.int/traveldates/Australia.aspx

بخش فارسی وبسایت کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل متتحد بخش ترکیه

http://www.unhcr.org.tr/?page=41

وب سایت سازمان بین المللی مهاجرت

http://www.iom.int/cms/en/sites/iom/home.html

به خواندن ادامه دهید

آلمان : ساخت بازداشتگاهی برای پناهجویانی که درخواستشان رد شود : طرح تسریع اخراج پناهجویان

gdfhgdh

انگلا مرکل صدراعظم آلمان فدرال با نخست وزیران ایالت‌های این کشور روی طرح اخراج مصمم‌تر و سریع پناهجویان رد شده توافق کردند. قرار است در این زمینه قانونی نیز تصویب گردد.

خانم مرکل و نخست وزیران ۱۶ ایالت آلمان شام پنج‌شنبه در برلین روی طرح ۱۶ ماده ای اخراج پناهجویان رد شده توافق کردند. یکی از مواد این طرح، ایجاد مرکز هماهنگی اخراج در برلین است که نمایندگان همه ایالت‌ها در آن شامل اند.

در این طرح افزایش مشوق‌های مالی برای بازگشت داوطلبانه پناهجویان نیز در نظر گرفته شده است. خانم مرکل گفت: «ما تاکید قوی روی بازگشت داوطلبانه داریم. در عین زمان ما این را نیز می‌دانیم که اگر طرحی برای اخراج اجباری وجود نداشته باشد، کسی حاضر به بازگشت داوطلبانه نخواهد شد.»

در این طرح از جمله آمده است که «بازداشت» آن پناهجویان واجد شرایط اخراج که تهدیدی را متوجه امنیت عامه می‌کند، گسترش داده شود. خانم مرکل در این رابطه با تاکید به حمله بر بازار کریسمس برلین اشارت کرد که عامل آن واجد شرایط اخراج از آلمان بود، اما این اخراج به دلایلی عملی نشده بود.

علاوه بر این، در این طرح آمده است که پناهجویان واجد شرایط اخراج در موارد خاصی به شدت زیر نظارت قرار داشته و اقامت شان به منطقه مشخصی محدود شود. همچنین اقدامات شدید علیه آن پناهجویان رد شده‌ای که اطلاعات نادرست به مقام‌ها داده اند، نیز در نظر گرفته شده است.

البته روی یک پیشنهاد حکومت فدرال آلمان توافق صورت نگرفته است که در آن آمده است مراکز اخراج پناهجویان همچنین مسئول «توقیف به منظور اخراج» نیز است. مرکل گفت که در این رابطه باید با ایالت‌ها بیشتر صحبت شود.

نگلا مرکل، صدراعظم آلمان، تصمیم خود را مبنی بر بازگرداندن پناهجویانی که با تقاضای پناهندگی آنها موافقت نشده، به مرحله عملی نزدیک می‌کند.

به گزارش اشپیگل آنلاین، خانم مرکل قصد دارد روز پنجشنبه (۹ فوریه) برنامه‌ای را شامل ۱۶ ماده به تصویب نخست وزیران ایالات برساند. هدف برنامه اخراج پناهجویان ردشده به میزان بیشتر و سریعتر است.

در گزارش گفته می‌شود که در ماه‌های آینده تقاضای پناهندگی عده پرشماری از افراد رد خواهد شد. دولت از ادارات و نهادهای سراسر کشور می‌خواهد که در سال جاری ۲۰۱۷ برای بازگشت دادن عده زیادی از پناهجویان همکاری کنند.

«مراکز بازگشت»

در سه ماه آینده در برلین یک «مرکز مشترک برای بازگشت پناهجویان» زیر نظارت وزارت کشور آلمان شکل می‌گیرد. نقش این مرکز هماهنگی اقدامات مربوط به دیپورت کردن پناهجویان است. همین مرکز اوراق و اسناد لازم برای دیپورت شدن افراد را فراهم خواهد کرد.

در مرحله بعدی تمام پناهجویان چند هفته پیش از اخراج از آلمان در «اقامتگاه‌های بازگشت مرکزی» اسکان داده می‌شوند تا به نوبت از کشور خارج شوند.

مرکل در پایان این بحث با نخست وزیران ایالت‌های آلمان گفت که نیاز است تا تدابیر تصویب شده به شکل قانون درآورده شود. با وجود این، هنوز برخی جزئیات در این طرح وجود دارند که باید وضاحت داده شوند.

رضایت دوجانبه

اروین زلرینگ، نخست وزیر ایالت مکلنبورگ فورپومرن از حزب سوسیال دموکرات (اس پی دی) که ریاست کنفرانس نخست وزیران را به عهده دارد، از نتایج این نشست ابراز رضایت کرد. او مانند مرکل تاکید کرد که روند اخراج باید تسریع گردد تا پناهجویان رد شده در صورت ممکن از مراکز پذیرش اولیه آلمان را ترک کنند. به گفت او، وقتی مهاجران واجد شرایط بازگشت به وطن شان درک کنند که آلمان در اخراج پناهجویان جدی است، شمار بازگشت کنندگان داوطلب نیز افزایش می‌یابد.

استفاده از اطلاعات موبایل پناهجویان

فولکر بوفیر، نخست وزیر ایالت هِسن گفت که یک پناهجو در تشخیص هویت‌اش با ادارات همکاری نکند، کارمندان اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی باید بتوانند به این منظور اطلاعات داخل موبایل او را ببینند. او گفت که تا حالا کارمندان اداره مهاجرت امکان خواندن اطلاعات تیلفون‌های همراه این پناهجویان را نداشتند که «این امر با تدابیر جدید ممکن می‌گردد.»

در سال گذشته میلادی حدود ۵۵ هزار نفر به صورت داوطلب از آلمان به وطن شان برگشته اند و ۲۵ هزار تن دیگر اخراج شده اند. شمار درخواستی‌های پناهندگی در سال گذشته ۲۸۰ هزار مورد بوده است، در حالی که در سال ۲۰۱۵، ۸۹۰ هزار بود.

به خواندن ادامه دهید

تقاضای پناهندگی مستقیماً در سفارت‌خانه آیا طرح اروپا شدنی است؟

37446480_403

دادگاه عالی اروپایی ارزیابی می‌کند که سفر به اتحادیۀ اروپا، برای آنعده متقاضیان پناهندگی که با تهدید شکنجه و برخورد غیر انسانی روبرو اند، تا چه حدی اجازه داده شود. آیا این شانسی برای ورود قانونی پناهجویان به اروپا است؟

اکثریت کسانی که به عنوان پناهجو از خاور میانه و یا شمال افریقا خود را به اروپا رسانده اند، راه پر خطر آبی از طریق دریا مدیترانه را پشت گذاشته اند. از مسیر های غیر آبی در حال حاضر، به خاطر جنگ و یا مرز های بسته، به مشکل می‌توان رد شد. چیزی که کمتر کسی از آن با خبر است اینست که در اصل یک امکان ورود قانونی به اتحادیۀ اروپا وجود دارد. چنین چیزی از ۱۳ جولای ۲۰۰۹ به اینطرف در «کودکس ویزا» یا دفترنامۀ ویزای این اتحادیه درج شده است.

ویزای بشردوستانه

ویزای موسوم به «ویزای بشردوستانه» را هرکسی، بدون مراجعه به اتحادیۀ اروپا، می‌تواند در سفارت‌خانه یکی از کشورهای عضو این اتحادیه تقاضا کند. کسی که برای دریافت این ویزا درخواست می‌دهد، به صورت خودبخودی زیر چتر حقوق اساسی اروپایی قرار می‌گیرد، که به اساس آن یک تقاضای پناهندگی می‌تواند ارائه گردد.

حقوق‌دانان، مانند شتفان کیسلر از ادارۀ خدمات پناهندگی ایزدی ها در برلین پایتخت آلمان و باربارا لوخبیلر عضو هئيت علمی نمایندگان سبز ها در پارلمان اتحادیۀ اروپا، به یک مشکل «ویزای بشردوستانه» اشاره می‌کنند. آنها می‌گویند که این ویزا تنها ۹۰ روز اعتبار می‌داشته باشد و تا کنون هیچ تعریفی برای «دلایل بشردوستانه» وجود ندارد که با آن این ویزا به متقاضی داده شود. به قول این دو کارشناس تا حال هر کشور عضو اتحادیۀ اروپا خودش تصمیم می‌گیرد که در کدام موارد مشخص این ویزا را صادر کنند.

در ابتداء درنظر بود که شرایط بسیار دشواری وضع گردد. طور مثال یک متقاضی پناهندگی باید ثابت می‌ساخت که جانش در خطر مستقیم قرار دارد. کارشناسان می‌گویند کسی که برای رسیدن به یک زندگی بهتر فرار می‌کند، نباید مستحق ویزا به دلایل بشری باشد. اما دلایل پناهندگی فردی و خاص است. یکی از همین موارد حالا در دادگاه اروپا به بحث گرفته می‌شود.

استرالیا نیز طرحی بنام ویزا 201 دارد: 

ویزای خاص بشردوستانه کلاس 201

کسانی که در کشور خودشان هستند و مورد تعقیب و پیگرد قانونی می باشند و اجازه و امکان خروج از کشورشان را ندارند در زیر گروه این ویزا قرار می گیرند.

ویزای نجات اضطراریEmergency Rescue Visa زیرکلاس 203

پروسه ی این ویزا بسیار سریع تر انجام می پذیرد و مخصوص به کسانی است که شرایط کلی پناهندگی استرالیا را داشته و در عین حال زندگی و آزادیشان به سکونت مجدد بصورت بسیار فوری بستگی دارد.

ویزای زنان در معرض خطر زیرکلاس 204

این دسته ویزا مخصوص زنان و وابستگانشان می باشد. کسانی که مورد تعقیب و پیگرد قانونی بوده و در خارج از خاک کشورشان هستند و کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان پیگیر پرونده شان است. این اشخاص از حمایت یکی از مردهای خانواده یا بستگانشان برخوردار نبوده و به دلیل جنسیت شان در معرض خطر تعدی، آزار و اذیت و یا سوء استفاده جدی هستند میتوانند طبق شرایط اداره مهاجرت استرالیا از این ویزا استفاده کنند.

یک مورد  در دادگاه عالی اتحادیۀ اروپا

یک زوج سوریه ای با سه فرزند کوچک خود در اکتوبر ۲۰۱۶ چنین ویزای را به دلایل بشری از سفارت بلژیک در بیروت پایتخت لبنان تقاضا کردند. به این ویزا آنها می توانستند حلب را ترک گفته تا در بلژیک  تقاضای پناهندگی کنند. این خانواده استدلال کرده بود که به خاطر عقیدۀ دینی شان به عنوان مسیحی ارتودوکس، تحت پیگرد قرار داشتند و یکی از اعضای خانواده قبلاً اختطاف مسلحانه شده و ضرب و شتم و شکنجۀ را متحمل شده است. افزون بر آن آنها گفته بودند که مرز میان سوریه و لبنان مسدود گردیده است و امکان ثبت نام به عنوان پناهنده در یکی از کشور های همجوار وجود ندارد.

وزارت خارجه در بلژیگ این تقاضا را رد کرد، به این دلیل که این خانواده شاید تصمیم داشته باشد مدت دراز‌تری در آن کشور بماند. خانوادۀ سوریه ای به تعقیب آن با شورای دعاوی قضایی خارجی ها در بلژیک تماس گرفتند و خواستار به تعلیق درآوردن این تصمیم وزارت خارجه شدند. این مقام بلژیکی پس از آن قضیه را به دادگاه  اروپایی سپرد تا وضعیت را روشن ساخته و راه حلی پیدا کند. هرچند این از جمله مورد ها زیاد است که باید زود  به آن رسیدگی شود، با آنهم دست کم چهار هفته را دربر می‌گیرد تا دادگاه  عالی اتحادیۀ اروپا حکمی را در مورد آن صادر کند. با اینهمه، ۱۴ کشور عضو این اتحادیۀ موضعگیری خود را در این مورد به دادگاه یاد شده ارسال کرده اند، که باید مد نظر گرفته شود.

توصیۀ مشاور ارشد حقوقی محکمۀ اروپایی

اما پیش از صدور حکم این دادگاه ، پاولو مینگوسی، مشاور ارشد دادگاه عالی اتحادیۀ اروپا، در درخواست نهایی خود رسماً اعلام کرد که این قضیه را از نگاه حقوقی چگونه می‌بیند. او اظهار داشت که اگر جان متقاضی پناهندگی در خطر باشد، کشور های عضو اتحادیۀ اروپا و مقامات مسئول شان موظف اند تا یک «ویزای بشردوستانه» را به وی بدهند.

مادۀ ۴ منشور حقوق اساسی اروپایی «شکنجه و رفتار های تحقیر آمیز و غیر انسانی» را منع قرار داده است. مینگوسی طرفدار این است که برای پناهجویان از کشور‌های شدیداً خطرناک، مثل سوریه، با صدور «ویزای بشردوستانه» یک امکان قانونی فراهم ساخته شود تا از نظام پناهندگی اروپایی استفاده کرده بتوانند. اما این پیشنهاد پاولو مینگوسی الزام‌آور نیست و قاضی های دادگاه عالی اروپا در حال حاضر، جدا از درخواست نهایی این مشاور حقوقی، در مورد با هم مشوره می‌کنند.

تقاضای پناهندگی مستقیماً در سفارت‌خانه؟

حکم دادگاه یاد شده، که به زودی انتظار برده می‌شود، بسیاری از موارد را که تا حال برای آن تلاش های ناکام صورت گرفته است، دوباره زنده خواهد ساخت. چنین چیزی را سازمان های مدافع حقوق بشر، مانند دیدبان حقوق بشر، امید دارند. چهار سال پیش طرح های به بحث گرفته شده بود که اتحادیۀ اروپا مراکز پناهندگی را در خاک افریقا ایجاد کند. طرح چنین بود که در همچو مراکز نتنها در مورد ویزا، بلکه مستقیماً در رابطه با تقاضا های پناهندگی تصمیم گرفته شود. با این طرح در صورتی که متقاضی بعداً به عنوان پناهنده شناخته می‌شد، شانس آن را می‌داشت که فوراً به صورت قانونی به اروپا برود. رهبری ادارۀ فدرال آلمان در امور مهاجرت و پناهندگی در آن زمان موافقت کرده بود که کارمندانی را به همچو مراکز اعزام کند. اما این مفکوره ناکام شد، زیرا کشور های عضو اتحادیۀ اروپا نتوانستند روی آن به توافق برسند.

به خواندن ادامه دهید

حمایت هزاران نفر از کمپین دریافت یارانه نقدی ماهیانه در کانادا

basic-income2

در اواسط دسامبر سازمانی تحت عنوان Basic Income Canada کمپین آن لاین را برای اعطای یارانه نقدی ماهیانه از سوی دولت به تمامی شهروندان کانادایی بجای کمک هزینه های فعلی راه اندازی کرد.

این کمپین با وجودی که رسانه ای نشد و تنها در حد تبلیغات شفاهی در استانهای مختلف معرفی شده ، تاکنون بیش از ده هزار امضا داشته است.

در حال حاضر دولتهای استانی در پرنس ادواردز و انتاریو طرحهای آزمایشی را در این زمینه در نظر گرفته اند . در انتاریو طرح در اواسط بهار اجرا خواهد شد و به افراد شرکت کننده ماهیانه دست کم 1320 دلار تعلق خواهد گرفت. در صورتی که فرد معلول باشد ، 500 دلار به این مبلغ اضافه خواهد شد.

به خواندن ادامه دهید

گرجستان در همسایگی ایران به پیمان شنگن اتحادیه اروپا پیوست

georgiaflag

 

پارلمان اروپا با اکثریت آرا به حذف ویزای ورود به کشورهای منطقه شنگن برای شهروندان گرجستان رای داد.

به گزارش راديو فردا، گرجستان از مدتها پیش به دنبال نزدیکی بیشتر به اتحادیه اروپا بوده است.

گرجستان حدود ۹ سال پیش در یک جنگ پنج روزه با روسیه درگیر شد. این کشور از آن زمان تا کنون با چالش تلاش روسیه برای افزایش نفوذ بر این کشور مواجه بوده است.

طبق قرارداد شنگن که در سال ۱۹۸۵امضا شد، شهروندان کشورهای عضو این قرارداد اجازه پیدا کردند که درون مرزهای کشورهای خود تردد و رفت و آمد آزاد داشته باشند.

گرجستان یکی از کشورهایی است که در هر دو قارهٔ اروپا و آسیا قرار داشته و یکی از اهداف مقامات سیاسی تفلیس پایتخت گرجستان، عضویت در اتحادیه اروپا و ناتو است؛ که گرجستان در حال حاضر عضو ناظر در اتحادیه اروپا و ناتو می‌باشد و همکاری‌های زیادی با این دو سازمان دارند لازم است ذکر شود که کلیه قوانین گرجستان مانند قوانین اتحادیه اروپا است.

 پارلمان اتحاديه اروپا با اکثريت آرا کشور گرجستان در در شمال غربی ايران را به عضويت پيمان شنگن پذيرفت و به اين ترتيب بعنوان ۲۷ امين کشور به کلوب کشورهای عضو محدوده شنگن پيوست.

۲۶ کشور فعلی پيمان شنگن عبارتند از اتريش٬ بلژيک٬ جمهوری چک٬ دانمارک٬ استونی٬ فنلاند٬ فرانسه٬ آلمان٬ مجارستان٬ ايسلند٬ ايتاليا٬ لتونی٬ ليتوانی٬ لوکزامبورگ٬ مالت٬ هلند٬ نروژ٬ لهستان٬ پرتغال٬ اسلواکی٬ اسلوونی٬ اسپانيا٬ سوئد٬ سوئيس. به اين ترتيب شهروندان گرجستان بزودی خواهند توانست بدون نياز به رواديد به همه ديگر کشورهای اين منطقه تردد کنند. در حوزه شنگن٬ حرکت و مبادله هرنوع کالا٬ اطلاعات٬ پول و افراد٬ بشرط قانونی بودن٬ جايز و بدون هرگونه ملاحظات گمرکی صورت می گيرد.

گرجستان نخستين و تنها کشور از جمهوريهای سابق اتحاد جماهير شوروی قرار گرفته در دو قاره آسيا و اروپا و نخستين و تنها کشور در قاره آسيا است که موفق شده است به درجه ای از اعتبار برسد که به عضويت پيمان شنگن در آيد. اين يک پيروزی بزرگ برای رهبران اين کشور ۷٬۵ ميليونی بشمار می رود. گرجستان در راستای نزديک کردن خود به اتحاديه اروپا و عضويت کامل در اين اتحاديه تقريبا تمامی قوانين خود را با قوانين اتحاديه اروپا هماهنگ کرده است.

گرجستان يکی از مقاصد توريستی مهم برای ايرانيان نيز هست. يکی از دلايلی که اخيراً ايرانیها سفر بيشتری به اين کشور دارند خدماتی اس که دولت گرجستان برای گردشگران ايرانی در نظر گرفته است. گردشگران ايرانی نياز به اخذ ويزا قبل از سفر ندارند و میتوانند در مرز زمينی يا فرودگاه با پرداخت هزينهای اندک و به راحتی ويزا اخذ کرده و وارد کشور گرجستان شوند.

به خواندن ادامه دهید

دانشگاه کلگری کانادا در اعتراض به حکم ممنوعیت سفر به آمریکا، هزینه پذیرش این دانشگاه را برای دانشجویان هفت کشور از جمله ایران رایگان اعلام کرد

elizabeth-cannon-696x528

دانشگاه کلگری کانادا در اطلاعیه ای رسمی اعلام کرد این دانشگاه برای حمایت از دانشجویانی که به خاطر قانون تبعیض آمیز جدید مهاجرتی امریکا، از هیچ یک از دانشجویان لیست هفت گانه کشورهای مشخص شده، هزینه ای بابت بررسی پرونده و درخواست پذیرش نخواهد گرفت.

خانم Elizabeth Cannon رئیس این دانشگاه گفت: دانشگاه ما بر اساس گوناگونی (انسان ها و فرهنگ ها)، فراگیری و تبادل آزاد ایده ها و دانش ها فراتر از مرزهای بین المللی است. این ارزش ها اصل و اساس تمامی دانشگاه ها در دنیا است و هرگونه محدودیتی که مانع تحصیل، تدریس یا تحقیق شود قابل پذیرش نیست.

خانم الیزابت کنون اضافه کرد: دانشگاه کلگری در کنار سایر دانشگاه های کانادا به همه دانشجویان و استادان این کشورها خوش آمد می گوید. این گوناگونی، قدرت ماست.

این برنامه شامل تمامی درخواست هایی نیز می باشد که از سوی دانشجویان دانشگاه های امریکا مایل به انتقال به دانشگاه کلگری هستند. هزینه اپلای کردن برای برنامه های این دانشگاه 145 دلار است که از این پس برای دانشجویان هفت کشور ایران، عراق، سوریه، سودان، سومالی، لیبی و یمن رایگان خواهد بود.

دونالد ترامپ رئیس جمهور جدید امریکا طبق دستوری بحث برانگیز ورود تمامی شهروندان کشورهای هفت گانه عنوان شده را به خاک امریکا ممنوع کرد.

به خواندن ادامه دهید

رکورد جديد زوجهای ايرانی در سوئد: مطالبه ۲۰۰۰ سکه طلا بعنوان مهريه در دادگاه وست من لنس

278332_702

ستکهلميان – قضات دادگاه های سوئد اين روزها هر چه بيشتر با وٰاژه هايی از قبيل «مهريه»٬ «عقدنامه»٬» سکه بهار آزادی»٬» عندالمطالبه»٬» جهيزيه» و يا «شير بها» آشنا می شوند.

و همزمان مبالغ «مهريه» ای که توسط بانوانی که کمر همت به نابودی همسران پيشين خود بسته اند در دادگاه های سوئد به اجرا گذاشته می شود رکوردهای مرتبا جديدی از خود بجا ميگذارد. تاکنون رکورد مطالبه مهريه در سوئد ۷۰۰ سکه طلا بوده است که سال گذشته در دادگاهی در شهر امئو به ثبت رسيد. اما کند و کاو استکهلميان در ميان دادخواست هايی که مرتبا در اين رابطه در گوشه و کنار سوئد تسليم دادگاه های اين کشور می شود حکايت از شکسته شدن پی در پی رکوردهای گذشته و ثبت شدن رکورهای جديد در اين زمينه دارد.

اين روزها آن دسته از مردان ايرانی که در پای سفره های عقد بادی به غبغب انداخته و برای نشان دادن دريای سخاوتمندی خود به عروس خانم و خانواده عروس (و احتمالا در کنار حرص و جوش مادر داماد)٬ با مهريه هايی از قبيل «به اندازه وزن عروس خانم طلا»٬» بنام ۱۴ معصوم ۱۴ کيلو طلا» و يا «هر چقدر عروس خانم گفت بنويسيد» موافقت کرده اند٬ در حال نفرين خود هستند که ای کاش دستشان شکسته بود و اين شانس را به عروس خانمی نميدادند که امروز دست به هر کاری حتی بالا بردن وزن خود ميزند تا به شمار کيلوهای طلايی که طلب دارد اضافه کند. خبربد٬ باز هم برای آقا داماد٬ اين است که اگرچه در ايران مرد سالار اين روزها بيشتر از ۳۰۰ سکه طلا را نمی توان به اجرا گذاشت٬ اما در سوئد چنين خبرهايی نيست و قرارداد قرارداد و امضاء هم امضاء است.

اگر در پای ورقه ای تعهد کرده ای که ۲۰۰۰ سکه طلا به همسررت بدهکار هستی بايد بر اساس قرارداد عمل کنی و قانون و طبيعتا اکس­عروس خانم که با تمام قوا مصمم است اطمينان حاصل نمايد که همسر سابقش تا پايان عمر نتواند کمر راست کند٬ حتی به ۱۹۹۹ سکه راضی نمی شود.

و رکورد جديد مطابه مهريه در سوئد اينک با مطالبه ۲۰۰۰ سکه طلا٬ يا معادل آن به کرون سوئد٬ متعلق به بانوی ايرانی است که عليه همسر ايرانی اش تسليم دادگاه «وست من لنس» شده است. پرونده ای که از سال ۲۰۱۵ تاکنون در جريان بوده و روال قضائی خود را طی می کند اما بواسطه کشمکش های دو طرف تصميم گيری نهايی در مورد آن هنوز صورت نگرفته است. پرونده اين زوج که ۱۶ سال با يکديگر زندگی کرده اند از بسياری جنبه ها قابل توجه است.

بانوی ايرانی که يک طرف اين کشمکش حقوقی است با وکالتنامه ای که همسر سابق ايرانی و مقيم سوئدش به برادر خود در ايران داده بود بصورت وکالتی به عقد همسرش در آمده است. مرد مقيم سوئد در جريان مراسم عقد بصورت تلفنی «حاضر» بوده و برادرش و با وکالتی که از طرف او داشته اين دو را به عقد هم در می آورد. زن پس از مراجعه به سفارت سوئد در تهران و دريافت اقامت به سوئد و نزد همسرجديدش نقل مکان می کند

در پرونده پر از کشمکشی که اين رابطه از سال ۲۰۱۵ تاکنون در دادگاه وست من لنس در جريان است از يک طرف مرد که حاضر به پرداخت مهريه نيست ادعا می کند که در جلسه عقد٬ که توسط يک عاقد در منزلی در تهران صورت گرفته٬ حضور نداشته٬ هيچ صحبتی نه قبلا و نه در زمان عقد از مهريه با او در ميان گذاشته نشده و در نتيجه مفاد عقدنامه مبنی بر موظف بودن او به پرداخت ۲۰۰۰ سکه طلا به همسر سابقش منطقی نيست و از دادگاه درخواست نموده که وی را از پرداخت اين مبلغ معاف کند. وی همچنين اضافه نموده است که قدرت مالی پرداخت چنين مبلغ هنگفتی را ندارد.

اما زن نسخه متفاوتی از آنچه در روز عقدکنان گذشته است به دادگاه ارائه می کند. به گفته زن در روز عقدکنان در ايران همسرش از طريق تلفن حاضر بوده و مقوله مهريه نيز بروشنی مورد گفتگو قرار گرفته است. به ادعای زن وی در جريان مراسم عقد بيان داشته که مبلغ برای او مهم نيست و با هدف و آرزوی يک زندگی خوب مايل به ازدواج با مرد مورد علاقه خود است.

زن بيان می دارد که اين خود داماد بوده که مرتبا از طريق تلفن اصرار کرده که «هرچه عروس خانم می گويد همان را بنويسيد» تا اينکه پيشنهاد ۲۰۰۰ سکه طلا بارها مطرح می شود و زن نيز در نهايت همان را می پذيرد. اين زن در رد ادعای مرد مبنی بر اين که هيچ اطلاعی از درج ۲۰۰۰ سکه طلا بعنوان مهريه در عقدنامه را نداشته است مدارکی را به دادگاه ارائه نمود که نشان می دهد مدت کوتاهی پس از عقد٬ همسر وی عقدنامه را هم به اداره مهاجرت وهم به سفارت ايران در استکهلم ارائه داده است و به اين ترتيب نمی توانسته از مفاد آن اطلاع نداشته باشد.

زن همچنين به دادگاه گفته است که برادر همسر وی در تهران او را تهديد کرده است که در صورت اينکه مهريه ۲۰۰۰ سکه طلا را به مرحله اجرا بگذارد در صورت بازگشت به ايران او را خواهد کشت. در دادخواست زن همچنين اضافه شده است که در صورتی که همسر سابقش قدرت مالی پرداخت يکجای مهريه را ندارد او حاضر است بپذيرد که بصورت قسطی و به مبلغ ماهيانه ۵۰۰۰ کرون به او پرداخت شود و از آنجايی که عقدنامه يک سند و قرارداد رسمی است که توسط اداره دولتی مربوطه در ايران به رسميت شناخته می شود مرد بايد از سوی دادگاه مجبور و موظف به انجام تعهد خود که وجاهت قانونی نيز دارد بشود.

زن علاوه بر ۲۰۰۰ سکه طلا در دادخواست خود مطالبه نموده است که ۶۳ گرم طلا بصورت «زينت آلات يعنی گردنبند وزنجير و دستبند يا معادل آن به کرون سوئد به وی پرداخت شود.» اينک قضات دادگاه وست من لنس می بايد تصميم گيری نمايند که حق با کداميک از طرفين اين پرونده حقوقی دنباله دار است. رای دادگاه در اين پرونده هنوز صادر نشده است.

استکهلميان اين پرونده را جهت اطلاع خوانندگان خود دنبال خواهد کرد و نتيجه رای دادگاه را بمجرد انتشار به اطلاع خوانندگان خود خواهد رساند. همزمان پرونده مشابه٬ اما از نقطه نظر حقوقی بسيار مهم و دارای اهميت٬ ديگری در ديوان عالی کشور سوئد در رابطه با امکان يا عدم امکان دريافت مهريه ايرانی در سوئد در جريان است که بزودی تکليف همه پرونده های مشابه در سيستم قضائی سوئد را روشن خواهد کرد.

به خواندن ادامه دهید

نیمی از مردم کانادا در ۲۰ سال آینده مهاجران هستند

immigration1-696x477

کانادا دیروز اعلام کرد که در سال ۲۰۳۶ نیمی از جمعیت این کشور را مهاجران تشکیل می‌دهند که زبان اصلی آنها نه انگلیسی و نه فرانسوی، بلکه زبان مادری‌شان است. این در حالیست که در کشور همسایه‌مان امریکا، دونالد ترامپ دارد به‌وعده‌های خود برای محدود کردن مهاجرت به این کشور را عملی می‌کند.

خبرنگار آتش با این عنوان که «ترامپ دیوار می‌کشد، کانادا مهاجران را در آغوش می‌گیرد» گزارش می‌دهد:

مهم نیست موافق اقدامات آقای ترامپ باشیم یا مخالف آن؛ رئیس‌جمهور آمریکا دارد به تک تک وعده‌های خود عمل می‌کند. او در جدیدترین اقدام خود دستور داده دیواری بین مکزیک و آمریکا کشیده شود. او پس از امضای این دستورالعمل گفت هدف این کار، جلوگیری از ورود مهاجران غیرقانونی مکزیکی به آمریکاست.

غیر از اینکه این اقدام چه قدر عملی است، مشکلی که به نظر می‌رسد پیش بیاید، تعیین دقیق مرز در مناطقی است که محل اختلاف بوده‌اند.

از سویی دیگر کارشناسان می‌گویند ساختن دیوار هیچ تاثیری بر ورود مکزیکی‌ها به آمریکا نخواهد داشت. کارشناسان مهاجرت کانادا می‌گویند با سخت‌گیری‌ها و برنامه‌های ضدمهاجرتی ترامپ، امکان ورود تعداد بیشتری مهاجر مکزیکی به کانادا وجود دارد. آنها می‌گویند باید منتظر پناهندگان و مهاجران مکزیکی در کانادا باشیم.

در همین حال، دیروز اعلام شد در سال ۲۰۳۶ در کانادا نیمی از مردم مهاجر یا فرزندان مهاجرانند. این مطلب را اداره آمار کانادا اعلام کرد و در پیش‌بینی خود آورده است در این سال بیشتر ساکنان کانادا به جای اینکه به زبان انگلیسی و فرانسه صحبت کنند، با زبان مادری خود سخن خواهند گفت. روزنامه‌نگار گلوب‌اندمیل دیروز نوشت: «آنچه سیاست‌مداران و تصمیم‌گیرندگان در کانادا آن را با آغوش باز پذیرفته‌اند، این حقیقت است که در دهه آینده، مهاجران برای اقتصادهای روبه‌رشد، به‌طور فزاینده‌ای به یکی از ارکان اصلی رشد اقتصادی تبدیل خواهند شد.»

مبنع :  مجله اتش

کدام کیس ها ی پناهندگی سبب قبولی در آلمان می شود

alamnanannan21099299

تنها پناهندگی کسی در آلمان قبول می شود که شرایط قانونی کشور را داشته باشد. اینکه کدام دلایل بر اساس قوانین آلمان برای قبولی پناهندگی فرد مهم اند،

قبولی در روشنایی تعریف

اساس قبولی پناهندگی یک فرد، تعریفی است که از ماده ۱۶ الف قانون اساسی آلمان (Art. 16a GG) و ماده سوم، بند اول قانون پناهندگی که بر اساس منشور ژنو در قبال پناهجویان است، گرفته شده است. این که بر اساس این قانون (§ 3 Abs. 1AsylG) این تعریف چگونه است .

پناهجو چه کسی است:

«پناهجو کسی است که به دلیل نژاد، ملیت، تفکر سیاسی و یا عضویت در سازمان های خاص اجتماعی، در کشورش که تابعیت آن را دارد و یا بی وطن یا بدون داشتن تابعیت در آن کشور زندگی می کرد، تحت پیگرد یا آزار و اذیت قرار داشته و نتوانسته در آن کشور حفاظت بدست بیاورد و یا به دلیل فرار نمی خواهد حفاظت کشور مبدا خودرا بدست بیاورد.

دلایل رد شدن – بزرگترین چالش

اداره فدرال مهاجرت و پناهندگی در بسیاری موارد رد پناهندگی پناهجو را چنین توجیه می کند که ظاهرا دلایلی که پناهجو برای پناهندگی اش ارائه کرده است، دلایلی فردی نیستند؛ بلکه همه اتباع کشور با این معضل مواجه اند. این بدین معنی است که هر پناهجویی که پناهندگی می دهد، باید ثابت کند که مشکلاتی که دلیل پناهندگی اش ارائه کرده است، تنها خاص خودش است.

دلایل رد شدن – گذشت زمان زیاد

دلایلی که یک پناهجو بر آن تکیه می کند، باید همزمان با فرارش از کشورش رابطه داشته باشد؛ به این معنی که دلایل مذکور باید سبب فرار فرد شده باشد. اگر در میان تعقیب فرد و فرار یا مهاجرت فرد فاصله زمانی زیادی موجود باشد، به عنوان دلیل مهاجرت فرد قبول نمی شود و پناهندگی فرد رد می شود.

دلایل رد شدن – مناطق امن در داخل کشور مبدا پناهجو

یک شرط قبول پناهندگی این است که فرد در تمام مناطق کشورش تحت تعقیب، آزار و اذیت قرار داشته باشد. اگر در داخل کشورش مناطق امن وجود داشته باشد، از فرد تقاضا می شود که در این مناطق مهاجرت کند. اداره فدرال امور مهاجرت و پناهندگی آلمان و محاکم مربوطه مکلف اند تا تازه ترین اطلاعات در قبال مناطق امن در کشور مبدا پناهجو را به طور مثال از کمیساریای عالی پناهجویان ملل متحد بدست بیاورد.

دلایل قبلی رد شدن – عدم تعقیب از جانب حکومت یک کشور

تا سال ۲۰۰۵ میلادی پناهندگی تنها فردی قبول می شد که تحت تعقیب حکومت قرار میداشت. اما فعلا بر اساس ماده (§ 3c AsylG) قانون به طور مثال اگر فرد در یکی از شهرها از جانب مقامات تحت تعقیب قرار داشته باشد و فرد از جانب حکومت مرکزی مورد محافظت قرار گرفته نتواند و یا نخواهد، به این دلیل پذیرفته می شود.

دلایل پناهندگی

در زیر ما برخی دلایل فرار را نزدیک را توضیح می دهیم که اغلب پناهجویا آنها را دلیل برای پناهندگی شان ارائه می کنند.

تهدید واقعی؟

تعقیب فرد باید مشخص، واضح، منطقی و قابل فهم باشد. اغلب پناهجویان که برای شان هیچ اتفاقی نیفتاده، اما ترس بزرگ از آزار و اذیت دارند، گفته می شود که (هنوز) واقعا مورد تهدید قرار ندارند و می توانستند از مقامات دولت شان خواستار حفاظت کنند.این امر در مورد پناهجویانی صدق می کند که به دلیل آزار و اذیت توسط اشخاص ثالث – طور مثال، یک گروه دیگر قومی یا یک سازمان مافیایی، پناهجو شده اند.

ترس از نیروها و ادارات دولتی

امکان رد شدن پناهندگی آن پناهجویانی نیز ممکن است که ادعا می کنند از تعقیب نیروها و ادارات دولتی ترس دارند، اما هنوز صدمه ای برایشان نرسیده است. این افراد باید روی این امر حساب کنند که پناهندگی شان رد می شود و اغلب استدلال می گردد که حکومات کشورها برای حفظ حقوق بشر تلاش می کنند و مکلف برقراری آن هم هستند و در اغلب موارد مقامات توانایی این امر را نیز دارند.

تحت تعقیب عملی قرار داشتن

پناهجویانی بیشتر شانس قبولی دارند که عملا تحت تعقیب قرار داشته باشند. اداره فدرال در امور مهاجرت و پناهندگی آلمان در چنین حالت به این نتیجه می رسد که اگر پناهجو دوباره به کشور مبدا فرستاده شود، امکان دارد که با مشکلات تعقیب روبرو گردد و به این دلیل پناهندگی فرد قبول می شود.

تعقیب که در گذشته موجود بوده

تعقیب فرد که قبلا صورت گرفته باشد، این فرد قبول نمیشود. مثلا اگر فرد زندان  شده باشد و مجازات اش را هم سپری کرده باشد و به این دلیل پناهندگی درخواست می دهد، اداره مهاجرت می تواند پناهندگیاین فرد را رد کند. به این دلیل که تعقیب در گذشته بوده و به پایان رسیده و امکان آن که در حالت حال باز هم مورد تعقیب قرار بگیرد، وجود ندارد. چند روز زندانی شدن و کتک خوردن نمی تواند دلیل جدی برای پناهندگی باشد.

تهدید جدی برای زندگی و آزادی

تهدید جدی برای زندگی و آزادی فرد وقتی دلیل قبولی پناهندگی فرد می گردد که پناهجو به دلیل تفکر سیاسی، دینی، نژادی و یا دیگر وابستگی های اجتماعی با تهدید جدی مواجه باشد. اما این هم همیشه دلیل قبولی فرد نیست. مثلا اگر فرد را زندان تهدید می کند آن هم به این دلیل که حکومت کشور به دلیل علاقمندی های مشروعش پناهجو را زندانی می کند، می تواند پناهندگی فرد رد شود.

جنگ های (داخلی)

در آلمان به طور عموم جنگ های کشوری یا جنگ های داخلی دلیل قبولی پناهندگی یا تحت حفاظت قرار گرفتن پناهجو بوده نمی پذیرید .اما در صورتیکه در  جنگ ها، فرد به طور مستقیم و فردی ثابت کند که وی را تعقیب و آزار و اذیت تهدید می کند،  پناهندگی اش قبول می شود. اما جنگ داخلی می تواند دلیلی برای عدم اخراج فرد پناهجو گردد.

انکار از ماموریت های جنگی

بر اساس رای محاکم آلمان، تنها انکار از شرکت در ماموریت  یا از جنگ سرباززدن نمی تواند دلیل قبولی پناهندگی فرد باشد. انکار شرکت در ماموریت های جنگی زمانی دلیل به قبولی می شود که در این ماموریت ها از فرد تقاضا گردد که دست به جنایات جنگی (چون قتل افراد ) و یا جنایات ضد بشریت بزند.

دلایل اقتصادی

به اصطلاح «عمومی» شرایطی چون قحطی، غربت و یا هم فاجعه طبعی دلیل برای قبولی پناهندگی شده نمی پذیرید. آن افرادی که دلیل مهاجرت شانرا غربت و وضعیت بد اقتصادی در کشورشان تعریف می کنند، به احتمال قوی پناهندگی شان قبول نمی شود. اما غربت و مشکلات مربوط آن می تواند دلیل برای عدم اخراج پناهجو گردد.

تعقیب یا آزاد و اذیت زنان

زنان و دختران که در کشورهای شان مورد آزار و اذیت جنسی قرار می گیرند و یا ترس از قربانی شدن آنها می رود، ممکن است پناهندگی شان قبول گردد. اما بعضا پناهندگی این زنان و دختران هم می تواند رد گردد، زیرا در کشور مبدا شان همه زنان و دختران مورد آزار و اذیت قرار ندارند و قضیه آنها می تواند فردی باشد و امکان نجات شان در کشور شان می رود. قضایای جنسیتی تنها در موارد استثنایی موجب قبولی پناهندگی می شود.

دلایل دینی

اغلب پناهندگی افرادی که به دلیل تفکر دینی شان در کشورشان تحت تعقیب قرار می گیرند، رد می شود و چنین استدالال می گردد که فرد می تواند تفکره دینی اش را پنهان نگهدارد. اما بر اساس مقررات جدید حقوقی اروپایی، انسان ها باید حق عملی کردن تفکر دینی شانرا داشته باشند.

همجنسگرایی

همجنسگرا بودن برای زنان و مردان می تواند دلیلی برای قبولی باشد. اما تنها تعبیض در برابر همجنسگرایی در جامعه دلیل کافی برای قبولی پناهندگی نیست. دلیلی که برای رد پناهندگی چنین افراد آورده می شود، این است که همجنسگرایان می توانند در داخل کشورشان تمایل شان به همجنسگرایی را پنهان نگهدارند.

افراد محکوم به جنایت قبول نمی شوند

آن افرادی که به دلیل ارتکاب اعمال جنایی محکوم به سه سال زندان شده باشند، خطری برای امنیت ملی در آلمان باشند و یا هم مظنون به جنایت علیه بشریت و جنایات جنگی باشند، به حیث پناهنده قبول نمی شوند. در جمله خطر برای امنیت ملی افرادی هم محسوب می شوند که مرتکب جرایم جنسیتی، چون تجاوز شده و به دلیل این جرم به یکسال زندان محکوم شده باشد.

به خواندن ادامه دهید

چرا غربی‌ها باید برخورد با مهاجران را از کانادا بیاموزند

ca-lgflagccc

شهروندان معمولی در سراسر کانادا، نگران از گزارش‌های خبری درباره‌ی کودکان غرق‌شده و بی‌تفاوتی‌ها نسبت به مهاجران درمانده و گرفتار، در رفع یکی از حادترین مشکلات جهانی سهیم شده‌اند. کانادا به شهروندان خود اجازه می‌دهد که قدرت و مسئولیتی کم‌نظیر داشته باشند: آنها می‌توانند در گروه‌هایی کوچک گرد یکدیگر جمع شوند و یک خانواده‌ی پناهجو را اسکان دهند، یا به عبارت بهتر، مسئولیت آنها را بپذیرند. فقط در تورنتو، Hockey Moms، گروه‌های پیاده‌روی با سگ، اعضای باشگاه‌های کتاب‌خوانی، رفقای پوکر و وکلای دادگستری حلقه‌هایی را برای پذیرفتن پناهجویان سوری تشکیل داده‌اند. دولت کانادا می‌گوید تعداد این اسپانسرها رسماً به هزاران نفر بالغ می‌شود، اما این گروه‌ها اعضای بسیار بیشتری دارند.

نویسنده آمریکایی VOX در این مطلب می‌نویسد که خصوصیات مهاجرت‌پذیری کانادا چیست و کشورهای غربی چرا باید از تجربه موفق کانادا استفاده کنند.

برخورد توأم با پذیرش کانادایی‌ها، به شکل روز افزونی برای دنیای توسعه‌یافته غیرعادی به نظر می‌آید. دلیل این امر نیز فقط دونالد ترامپ و Brexit نیست. از زمان بحران پناهجویان در ۲۰۱۵، در گوشه و کنار اروپا تبعیض علیه مسلمانان فزونی گرفته است.

احزاب راست‌گرای افراطی اروپا که وجه اشتراکشان در احساسات پرشور علیه مسلمانان است، اکنون محبوبیت فراوانی یافته‌اند.

آغوش باز کانادا به روی مهاجران

این مسائل نشانگر چیزی است که برخی از پژوهشگران آن را «پذیرش کانادایی» نام نهاده‌اند: کانادا بسیار بیش از هر کشور دیگری در دنیای غرب آغوش خود را به روی مهاجران و اقلیت‌ها گشوده است. مسلماً در کانادا نیز بیگانه‌هراسی و تبعیض وجود دارد، اما این کشور کمتر از هم‌تایان غربی خود دچار این گرفتاری‌هاست. اما چرا چنین ادعایی می‌کنیم؟

مراحل پایانی انتخابات اکتبر ۲۰۱۵ در کانادا آکنده از یک نوع شعارهای ضد اسلامی بود. نخست‌وزیر محافظه‌کار وقت، استیون هارپر، چند ماه را به بدگویی از نقاب و برقع گذراند؛ جامه‌ای که برخی زنان مسلمان صورت خود را با آن می‌پوشانند، به ویژه مهاجرانی که در مراسم شهروندی حاضر می‌شوند. هارپر می‌گفت نقاب «ریشه در فرهنگی دارد که ضد زن است.» به گفته‌ی نخست‌وزیر وقت، پوشیدن نقاب در هنگام «تعهد به پیوستن به خانواده‌ی کانادا،» « با عرف و عادات ما سازگاری ندارد.»

برداشت عمومی در آن زمان آن بود که این اظهارنظرها با هدف بهره‌برداری از احساسات شکل‌گرفته علیه مهاجران و مسلمانان صورت پذیرفته است. هارپر تلاش می‌کرد رأی آن دسته از کانادایی‌ها را به خود جلب کند که مهاجران مسلمان را تهدیدی برای فرهنگ و ارزش‌های خود می‌دانستند.

در واقع نیز هارپر بعد از این سخنان در نظرسنجی‌ها بالا رفت. گرچه او این رأی‌های اضافی را عمدتاً از حزب NDP گرفت که یک حزب چپگرا در کاناداست و این یعنی نیش و کنایه‌های هارپر نسبت به مسلمانان ممکن است از قضا به حزب لیبرال چپ میانه‌ی جاستین ترودو در شکست خود او کمک کرده باشد. به این ترتیب خط‌ مشی اسلام‌هراسانه‌ی هارپر (که البته بسیار ملایم‌تر از چیزی بود که این روزها در ایالات متحده و اروپا شاهد هستیم) با شکست مواجه شد.

از زمان پیروزی ترودو نیز سیاست‌های تفرقه‌افکنانه‌ی هارپر رنگ باخته است. در حالی که دفتر هارپر مانعی بر سر راه اسکان پناهجویان سوری بود، ترودو همین حالا هم از تعهد دوران انتخابات خود مبنی بر پذیرش ۲۵,۰۰۰ پناهجوی سوری در کانادا، پا را فراتر گذاشته است.

رواداری به مثابه سیاست عمومی در کانادا

کاس مادی، استاد دانشگاه جورجیا، که درباره‌ی بومی‌پرستی و سیاست‌های راست افراطی در اروپا مطالعه می‌کند، می‌گوید: «تنها استثنای واقعی در گرایش به سوی بومی‌پرستی کاناداست. ترودو تا به اینجا بحران پناهجویان سوری را به شکل خارق‌العاده‌ای خوب مدیریت کرده و بر خلاف خواست عمومی ۲۵,۰۰۰ پناهجوی سوری را پذیرفته است. در آغاز اکثریت مردم از او حمایت نمی‌کردند، اما هنگامی که مهاجران سرانجام از راه رسیدند، بیشتر کانادایی‌ها از این موضوع استقبال کردند. یکی از معدود درس‌های دلگرم‌کننده‌ای که در سال‌های اخیر گرفته‌ایم این است: اگر کمپین مثبتی داشته باشید که از حمایت بخش بزرگی از رسانه‌ها نیز برخوردار باشد، سرانجام خواهید توانست عقاید عمومی را در جهت مثبت سوق دهید.» کانادا از لحاظ نوع نگاه به مهاجران حقیقتاً با کشورهای غربی دیگر متفاوت است. این کشور اساساً از هر جای دیگری در دنیا برخورد بسیار صمیمانه‌تری با مهاجران داشته است.

ایرنه بلومراد، استاد جامعه‌شناسی در یو‌سی برکلی و رئیس کرسی مطالعات کانادای آن دانشگاه، در مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۲ توسط مؤسسه‌ی سیاست‌های مهاجرت به چاپ رسیداینچنین نوشت: «کانادایی‌ها، در مقایسه با شهروندان سایر کشورهای توسعه‌یافته‌ی مهاجرپذیر، با فاصله‌ی زیادی پذیراترین و خوشبین‌ترین افراد نسبت به مهاجرت هستند. بر اساس یک نظرسنجی مقایسه‌ای، تنها ۲۷ درصد از افراد مورد پرسش در کانادا با این عقیده موافق بودند که مهاجران بیشتر از آنکه فرصت به شمار آیند، مشکل‌آفرین هستند. نزدیک‌ترین کشور از این لحاظ به کانادا فرانسه بود که ۴۲ درصد از شهروندان آن مهاجران را به چشم یک مشکل می‌دیدند.»

چرا کانادا اینقدر متفاوت است؟ بلومراد می‌گوید دولت کانادا چندین دهه است که با اتخاذ سیاست‌هایی با هدف ادغام مهاجران و گروه‌های اقلیت در جامعه، بدون محروم کردن آنها از هویت‌های گروهی‌شان، سعی در جا انداختن رواداری و پذیرش به عنوان ارزش‌های بنیادین ملی داشته است.

برای مثال، کانادا در سیاست‌های مهاجرتی خود بر اقامت دائم و شهروندی تأکید داشته است، در حالی که در ایالات متحده و اروپا گرایش‌ها به سمت پذیرش مهاجران به عنوان کارگران مهمان است.

این امر در واقع به شکل‌گیری مجدد ارزش‌های شهروندان منجر شده و رواداری را در نزد آنان بالا برده است. بلومراد این‌گونه توضیح می‌دهد: «جنبه‌ی مهمی از این «مدل کانادایی» در این دیدگاه نهفته است که مهاجرت به ساختن کشور کمک می‌کند. این دیدگاه که از سوی دولت حمایت شده است، از دایره‌ی نخبگان سیاسی و فرهنگی فراتر رفته و از سوی بخش چشم‌گیری از شهروندان معمولی کانادا پذیرفته شده است.»

یک گزارش جدید نشان می‌دهد که در کانادا، کسانی که احساسات میهن‌پرستانه‌ی قوی‌تری دارند از مهاجرت و چندفرهنگی حمایت بیشتری می‌کنند. در ایالات متحده این ارتباط بر عکس است: آنهایی که میهن‌پرستی بیشتری از خود نشان می‌دهند، احساسات ضدمهاجرتی شدیدتری هم به نمایش می‌گذارند.

بنابراین، سیاست‌های مهاجرپذیری ترودو به این دلیل موفقیت‌آمیز بوده که کانادا از مدت‌ها پیش رواداری را به عنوان یک سیاست عمومی در اولویت قرار داده است.

به خواندن ادامه دهید