انواع قبولی پناهندگی در آلمان، یکسانی ها و تفاوت ها بخش 2

به هر دو دسته، یعنی هم قبولی 61 آ قانون اساسی و هم بند یک ماده 16 قانون اقامت ابتدا یک اقامت سه ساله تعلق  می گیرد. پاس اما اعتبار دو ساله دارد.

بعد از سه سال اداره امور پناهندگی دلایل و شرایط پناهندگی افراد را مجدا چک می کند و اگر دلیلی برای باز پس گیری پناهندگی  نباشد به این دسته از افراد اقامت دائم  داده می شود.

هر دو دسته می توانند پس از قبولی و دریافت پاس شهر محل زندگیشان را خودشان انتخاب کنند. هر دو دسته اجازه کار و راه اندازی کسب کارآزاد  دارند.

هر دو دسته تا سه ماه پس از قطعی شدن اعلام قبولی پناهندگی معمولا پس دریافت پاس، اجازه دارند که همسر یا – بچه های زیر 61 سال خود را به آلمان بیاورند .

هر دو دسته فوق، یعنی هم قبول شدگان بر اساس ماده 61 آ قانون اساسی و هم قبول شدگان بر اساس بند یک ماده 16 قانون اقامت هفت سال پس از دریافت قبولی پناهندگی ) و در مواردی شش سال پس از دریافت قبولی پناهندگی( می توانند درخواست تابعیت آلمانی داده و اگر شرایط لازم را داشته باشند می توانند تابعیت آلمانی کسب نمایند .

هیچ یک از موارد فوق به افرادی که قبولی بند 2 تا 7 از قانون اقامت دریافت می کنند، تعلق نمی گیرد.

به این دسته از افراد ، یعنی قبول شدگان بر اساس بند 2 تا 7 از ماده 06 قانون اقامت پاس آبی داده نشده بلکه باید از سفارت یا کنسولگری کشور خود درخواست گذرنامه نمایند. در موارد خاصی که سفارت یا کنسولگری کشور متبوعه از صدور گذرنامه برای چنین فردی خودداری کرده و یا اگر چنین فردی دلایل قابل قبولی ارائه دهد که نتوان از او انتظار داشت که از سفارت یا کنسولگری کشورش درخواست

گذرنامه بنماید، تنها در چنین حالتی، او می تواند از اداره خارجیان شهر محل سکونتش درخواست گذرنامه مخصوص خارجیان 64 نماید. این گذرنامه به دلیل رنگ خاکستری اش در نزد ایرانیان پناه جو و پناهنده به «پاس طوسی یا گذرنامه خاکستری» معروف است.

مراحل درخواست و دریافت آن ساده نیست و بسیاری از اداره های خارجیان به سادگی حاضر به صدور چنین گذرنامه ای نمی باشند.

ereiseausweis.jpg;jsessionid=2CD1598B07F444A32F23FA768116A14D.1_cid373

اقامت این دسته از افراد دو ساله است و بعد از پنج سال اگر کار کنند و شرایط دیگری را هم که مشخص شده داشته باشند، می توانند اقامت دائم دریافت کنند.

این دسته افراد در اساس اجازه کار دارند، اما اجازه کسب وکار آزاد تنها تحت شرایط خاصی به آنها داده می شود.

این دسته افراد تنها در صورتی که کار کرده و میزان درآمد آنها کافی باشد می توانند همسر یا فرزند زیر 61 ساله خود را به آلمان بیاورند.

این دسته از افراد اجازه انتخاب شهر محل زندگی خود را ندارند مگر آنکه کار کرده و مستقل از کمک های دولتی باشند.

هر سه دسته فوق، یعنی قبول شدگان بر اساس ماده 61 آ قانون اساسی و بند یک ماده 16 قانون اقامت و نیز قبول شدگان بر اساس بند 2 تا 7 از ماده 06 قانون اقامت، حق برخورداری از حقوق و مزایای بیکاری، حق اولاد، دریافت کارت بیمه دولتی، ادامه تحصیل و یادگیری دوره های آموزش فنی و حرفه ای را دارند، البته در صورتی که شرایطی که برای هر یک از این موارد مشخص شده است را دارا باشند.

از اواخر سال 2011 بجای ثبت عنوان اقامت در گذرنامه، برای افراد هر سه دسته فوق و دیگر خارجیان با انواع اقامت دیگر یک کارت، با نام «کارت الکترونیکی اقامت» صادر می شود.

Aufenthaltserlaubnis-Beschaeftigung

حنیف حیدرنژاد: مددکار اجتماعی و مشاور در امور پناهندگی و مهاجرین

If_id@yahoo.de

source: if-id.de

Advertisements

پیامی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s