بحث ملی پبرامون مهاجرت در کانادا

برنامه کارگران موقت خارجی که از سوی جیسون کنی پیشنهاد و اجرا شده به افتضاحی تبدیل گردیده است. این برنامه به تهدیدی برای مشاغل مبدل شده و عاملی برای کاهش دستمزدها محسوب می گردد.

این برنامه که تحت موافقتنامه ای با سه دسته از کشورها، که عمدتا اروپایی اند، اجرا می شود به افراد جوان ۱۸ تا ۳۵ ساله از هر دو سو اجازه می دهد به مدت یکسال ، که قابل تمدید برای دو سال می باشد، به کار در این کشورها بپردازند. اما به دلیل بحران و مشکلات اقتصادی در اروپا و ژاپن مسیر حرکت این جوانان عملا یکطرفه و به سوی کانادا بوده است. تعداد اندکی از کاناداییها تحت این موافقتنامه به کشورهای خارجی می روند ولی از آن سو روزانه تعداد بیشتری از خارجیان در حال ورود به این کشورند.

از دسامبر ۲۰۱۱ به اینسو،که آمار آن اکنون در دسترس است، ۶۰ هزار و ۸۷۱ نفر برای اقامت موقت وارد کانادا شده اند. مایکل شلو وکیل صاحب نام امور مهاجرت می گوید که «این افراد پس از ورود به کشور و با کسب اجازه کار می توانند برای هر شغلی تقاضا ارائه کنند. اما بیشتر آنان در کارهایی با درآمد پایین مشغول می گردند و مشاغلی مانند مهندسی، وکالت یا آرشیتکتی به جوانان کانادایی می رسد».

او با اینکه این برنامه را تایید می کند اما معتقد است که این برنامه عملا از کنترل خارج شده است. او با وجود اعتقاد به لزوم این برنامه ، تاکید می کند دولت می بایستی کارگران موقت را از کسب مشاغل در زمینه هایی که فارغ التحصیلان کانادایی به سختی موفق به ورود به آن می شوند ، ممنوع کند.

در این نکته من (نویسنده مقاله) با او اختلاف نظر دارم و فکر می کنم کانادا می بایستی برای جذب نیروی کار متخصص در زمینه های مانند مهندسی نفت، الکترونیک و تکنیسینهای جوشکاری و غیره به داوطلبان اجازه اقامت دائم دهد. اما او هم مانند من فکر می کند که برنامه ، غیر قابل کنترل شده و نظر مثبتی به برنامه اصلاحی ای که کنی اعلام کرده هم ندارد.

کنی وزیر مهاجرت اخیرا اعلام کرده که سقفی برای کارگران میهمان تعیین خواهد شد و از کارفرمایان خواسته است تا به برنامه ریزی برای جانشینی کارگران خارجی با کاناداییها بپردازند. اما مدیران کانادایی این اظهارات را مضر خوانده اند.

فدراسیون تجار مستقل کانادا این اصلاحات را » بدترین تصمیم این دولت از زمان کسب قدرت» خوانده است. اتاق بازرگانی کانادا هم اخطار کرده که به این ترتیب شرکتهای کوچک مجبور به خروج از کانادا خواهند شد.

اکنون در بعضی از بخش ها کارفرمایان بیش از کارگران کانادایی، کارگران خارجی را تحت استخدام خود دارند. بدتر از آن، تعداد کارگران موقتی را که کنی به این کشور آورده است بیش از کارگران ماهر مهاجر می باشد. سال گذشته به دلیل تعداد زیاد در صف ماندگان که شمار آنان به بیش از ۲۷۰ هزار نفر رسیده، او برنامه فدرال برای جذب کارگران ماهر را موقتا متوقف کرد و از ۴ می امسال بود که سفارتهای ما اقدام به پذیرش درخواستهای جدید آغاز کردند. اما از اکنون تا ۳۰ آپریل سال آینده تنها ۵۰۰۰ پرونده پذیرفته خواهند شد. دو سال پیش هم کنی دو برنامه برای جذب سرمایه گذاری و کارآفرینان را متوقف کرده است، دو برنامه ای که به موفقیت کانادا برای ایجاد شغل کمک شایانی نموده است.

در واقع با این اقدامات کنی مانعی برای ورود افراد مستعد به کانادا ایجاد کرده است. و تمام آنها هم یکجانبه بوده اند. آنچه ما اکنون نیاز داریم یک بحث ملی برای سیاستهای مهاجرتی خود هستیم، بحثی که با مشارکت متخصصانی که از دولت مستقل اند انجام گیرد. احزاب دموکراتهای نوین و لیبرال که نسبت به اینگونه سیاستها موضعی انتقادی گرفته اند می بایستی چنین درخواستی را مطرح کنند. و اگر با خودداری دولت مواجه شدند، آنها می بایستی خود اقدام به سازماندهی چنین مباحثه ای کرده و آنرا به سراسر کشور گسترش دهند.

source: iranto.ca

Advertisements

پیامی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s