کانادا: مهاجرت موقتی یعنی عدم وجود ثبات در زندگی و برنامه های آینده

canadavissa

مرسوم شده است که سیستم مهاجرتی کانادا با آینده نگری و دید گسترده از شرایط، افراد جاه طلب و سخت کوش را از سراسر جهان جذب کرده و کاناداییانی می سازد که هم به آنها متعهد باشد و هم آنان به کانادا متعهد باشند.

ولی با توجه به جدل هایی که در مورد برنامه نیروی موقت کار خارجی بوجود آمده است، سیستم مهاجرتی ما در حال تبدیل شدن از یک بنیان موقتی قابل اطمینان به چیزی است که در آن اتکا به موقتی بودن دائما در حال افزایش است.

برنامه نیروی موقت کار یکی از بهترین مثالهایی است که نشان می دهد چگونه موقتی بودن در حال رخنه کردن به سیستم مهاجرتی کاناداست. البته مثالهای دیگری نیز میتوان در این مقوله ذکر نمود.

بعنوان مثالی دیگر می توان از برنامه همگرایی خانواده یاد نمود که از ارکان سیستم مهاجرتی ماست و در حال افت کردن است. بسیاری از افرادی که کانادا را برای مهاجرت انتخاب می کردند برای این بود که می توانستند خانواده خود را به نزد خود بیاورند ولی این برنامه در طی این سالها سخت تر شده است.

در نوامبر سال ۲۰۱۱ ، دولت مهلت قانونی برای اسپانسرشیپی والدین تعیین نمود و در عوض سوپر ویزای چند بار ورود چندساله را بوجود آورد که نوعی از ویزای توریستی است. این همگرایی خانواده

نیست، خانواده ها در زندگی هم توریست محسوب نمی شوند. دولت اخیرا اعلام کرده که سوپر ویزا در سیستم مهاجرت ثابت خواهد ماند و برنامه ای سخت گیرانه تر در سال ۲۰۱۴ اعمال خواهد شد.

حتی افرادی هم که با کاناداییان ازدواج می کنند نیز تحت تاثیر قرار گرفته اند. اواخر سال گذشته، دولت اقامت مشروط دوساله افراد تحت تکفل همسر را بوجود آورد. یعنی اینکه زوجین باید دوسال با هم زندگی کنند تا اسپانسر شونده بتواند اقامت دائم خود را دریافت نماید. اما نمی دانیم برخی از این همسران چه هزینه ای در این مدت باید پرداخت نمایند تا به وضعیت اقامت دائم برسند. با توجه به این مطالب می توان دریافت که دولت گامی دیگر در جهت ناپایداری اوضاع برداشته که صدمه اصلی آن متوجه افراد در معرض خطر و مخصوصا زنان است.

انتخاب کردن مقیمان موقت مانند نیروی کار موقت و دانشجوی خارجی مسیری است به سوی اقامت دائمی. این افراد با ورود در شرایطی مشخص از اقامت و پیوستن به بازار کار، وضعیت موقتی بودن را تحمل می کنند و وارد مرحله بعدی و درخواست برای اخذ اقامت دائم می کنند. اما در مورد نیروی موقت کار کم مهارت اینگونه نیست. بعد از چهار سال شما مجبور به ترک کانادا هستید و کارفرما، شما را با یک نیروی موقت دیگر جایگزین می کند.

ناپایدار بودن هزینه دارد. هم برای ما و هم برای افرادی که خود را در این وضعیت می یابند. با تمرکز بر موقتی بودن شرایط در حال ایجاد ناپایداری و بی ثباتی هستیم. این موضوع، مقیمان موقت را از همگرا شدن با جامعه جدید باز می دارد و در واقع افراد موقتی را وا می دارد که وفاداری خود را نسبت به جای دیگری در وجود خود شکل دهند. خانواده ها را نیز برای سالها از هم دور نگه می دارد.

افرادی که نهایتا برای زندگی دائمی وارد کانادا می شوند، این وقفه ها در یکپارچه شدن خانواده ها باعث مشکل شدن ایجاد یک زندگی جدید می گردد. در جای دیگر نیز این قوانینی که باعث می شود تا افراد بطور موقتی و بدون داشتن شانسی برای تغییر اقامت خود به دائمی، وارد می شوند عاملی هستند تا جمعیت زیرزمینی و اقتصاد سایه ای بوجود آید.

source: iranto.ca

Advertisements

پیامی بگذارید

Please log in using one of these methods to post your comment:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s